Παραμύθια
ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΕΝΟ ΦΛΟΥΡΙ – ΠΑΥΛΟΣ ΝΙΡΒΑΝΑΣ
Το πρώτο φλουρί της βασιλόπιτας που μου ’πεσε – ένα αληθινό φλουρί, γιατί ο πατέρας μου τον καιρό εκείνο, πριν φτωχύνει ακόμη, όπως φτώχυνε στα υστερνά του, συνήθιζε να βάζει στη βασιλόπιτα του σπιτιού μας μια χρυσή εγγλέζικη λίρα- βγήκε μοιρασμένο. Πώς έρχονται τα πράματα καμιά φορά! Ο πατέρας μου, όρθιος μπροστά στο αγιοβασιλιάτικο τραπέζι, [...]
Ο ΕΝΤΙ ΤΟ ΕΛΑΦΙ ΜΕ ΤΗ ΜΠΛΕ ΜΥΤΗ
Ο ‘Eντι το ελαφάκι καθόταν όλη μέρα σπίτι του. Δε μπορούσε ούτε να παίξει ούτε να δουλέψει. Ήταν αποθαρρυμένος και ενοχλημένος. Αυτό το θλιμμένο νεαρό ελαφάκι ήταν άνεργο !!! Είχε πολλές συνεντεύξεις για δουλειά αλλά όλες πάντα κατέληγαν με άσχημο τρόπο. Θα πήγαινε, αλλά θα έλεγαν «Συγνώμη αλλά δεν προσλαμβάνουμε ελαφάκια σήμερα». Ο ‘Eντι έκλαιγε [...]
ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΑΠΛΩΜΕΝΟ ΧΕΡΙ
Τα παιδιά είναι παράξενα. Τα βλέπεις στον ύπνο και στον ξύπνιο, στη φαντασία. Προτού να στηθούν τα Χριστουγεννιάτικα δέντρα κι όταν στήνονται, πριν τα Χριστούγεννα, συναντούσα ολοένα στο δρόμο, σε μια ορισμένη γωνιά, ένα αγοράκι, όχι πάνω από επτά ετών. Στην τρομερή παγωνιά, ήταν ντυμένο σχεδόν καλοκαιρινά, αλλά ο λαιμός του ήταν τυλιγμένος με κάτι [...]










